Top
Ερευνα: Ορμόνη της εγκυμοσύνης δίνει ελπίδα για τη θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας! - Κρητικού Μαρίνα
fade
8078
post-template-default,single,single-post,postid-8078,single-format-image,eltd-core-1.1.1,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3.6,eltd-smooth-scroll,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-sticky-header-on-scroll-down-up,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

Ερευνα: Ορμόνη της εγκυμοσύνης δίνει ελπίδα για τη θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας!

Το γεγονός ότι η επιστήμη κάνει θαύματα είναι κάτι που δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς.

Νέα έρευνα που ήρθε στο φως της δημοσιότητας φέρνει ευχάριστα νέα για τους ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας. Μία ορμόνη, η οιστριόλη, που ανήκει στα οιστρογόνα, και παράγεται σε αυξημένες ποσότητες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, εμφανίζει μεγάλες πιθανότητες να μπορεί να συντελέσει στη θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας. Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζουν Αμερικανοί επιστήμονες μετά από κλινική δοκιμή που έκαναν σε δείγμα 158 γυναικών που έπασχαν από την συγκεκριμένη νόσο.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες, οι οποίοι συμμετείχαν στο συνέδριο της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ, ανακοίνωσαν ότι αυτά είναι προκαταρκτικά αποτελέσματα, τα οποία είχαν στόχο να εξετάσουν τα οφέλη της συγκεκριμένης ορμόνης σε γυναίκες που δεν βρίσκονταν σε κατάσταση εγκυμοσύνης.

Οι επιστήμονες χορήγησαν 8 mg οιστριόλης, σε συνδυασμό με ενέσιμη οξεική γλατιραμέρη, στις 86 από τις 158 ασθενείς, επί καθημερινή βάση. Μετά από 1 χρόνο, οι ασθενείς εμφάνισαν κατά μέσο όρο 47% λιγότερες υποτροπές σε σύγκριση με τις άλλες γυναίκες της κλινικής δοκιμής, οι οποίες λάμβαναν οξεική γλατιραμέρη και εικονικό φάρμακο, αντί για την οιστριόλη. Μετά από δύο χρόνια, το ποσοστό υποτροπών ήταν 32% χαμηλότερο σε σχέση με την ομάδα ελέγχου, πράγμα που σήμαινε, κατά την επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας, Δρ Βόσκουλ, ότι η οιστριόλη δεν μπορούσε να προσφέρει πλέον κάτι παραπάνω.

Επιπλέον, όπως έδειξε η κλινική δοκιμή, οι γυναίκες που είχαν πάρει οιστριόλη, πέτυχαν καλύτερες επιδόσεις (6% κατά μέσο όρο) στις νοητικές – γνωστικές δοκιμασίες που υποβλήθηκαν, σε σχέση με την ομάδα ελέγχου. Αυτό, κατά τους ερευνητές, δείχνει πως πιθανώς υπήρξε μερική αποκατάσταση των κατεστραμμένων εγκεφαλικών κυττάρων τους.

Προηγούμενα πειράματα με ποντίκια που έπασχαν από σκλήρυνση κατά πλάκας, έχουν δείξει ότι η οιστριόλη διεισδύει στον εγκέφαλο και λειτουργεί προστατευτικά για τους νευρώνες. Εξάλλου, άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι στους ανθρώπους η οιστριόλη προστατεύει τον εγκέφαλο του εμβρύου από το στρες, όπως από την έλλειψη οξυγόνου.

Στα άμεσα σχέδια της ερευνητικής ομάδας είναι μια μεγαλύτερη κλινική δοκιμή για να επιβεβαιώσει τα αρχικά ευρήματά της. Μέχρι τότε όμως, όπως εξηγεί η ερευνήτρια, οι ασθενείς δεν πρέπει να λαμβάνουν μόνοι τους οιστριόλη.

Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι, προς το παρόν, υπάρχουν ανοιχτά ερωτήματα, όπως το ζήτημα της ακριβούς δοσολογίας και το κατά πόσο η οιστριόλη «δουλεύει» μόνη της, χωρίς τη βοήθεια ενός φαρμάκου για τη σκλήρυνση κατά πλάκας.

Πάντως τα μέχρι τώρα πειράματα με ποντίκια, σύμφωνα με την Δρ Βόσκουλ, δίνουν ενδείξεις ότι πράγματι η ορμόνη έχει προστατευτική δράση από μόνη της -κάτι που θα ελεγχθεί στην επόμενη κλινική δοκιμή σε ανθρώπους. Αν υπάρξει η σχετική επιβεβαίωση, τότε η οιστριόλη θα αποτελέσει πιθανότατα μια φθηνότερη εναλλακτική λύση σε σχέση με τις υπάρχουσες φαρμακευτικές θεραπείες κατά της πολλαπλής σκλήρυνσης.

Υπό διερεύνηση τίθεται και η παράμετρος, σε ποιό βαθμό η οιστριόλη μπορεί να βοηθήσει άνδρες με σκλήρυνση κατά πλάκας. Ίσως για αυτούς, σύμφωνα με τους ερευνητές, η τεστοστερόνη είναι καλύτερη λύση, καθώς η εν λόγω ανδρική ορμόνη μετατρέπεται στον εγκέφαλό τους σε οιστρογόνα, τα οποία επίσης δρουν προστατευτικά κατά της νόσου. Οι άνδρες παράγουν περίπου 1% λιγότερη τεστοστερόνη μετά την ηλικία των 30 ετών και αυτό μπορεί να εξηγεί γιατί εμφανίζουν την πάθηση συνήθως σε ηλικία 30 έως 40 ετών.