Top
Οι στόχοι και ο ρόλος της επικοινωνίας ιατρού-ασθενούς - Κρητικού Μαρίνα
fade
8075
post-template-default,single,single-post,postid-8075,single-format-image,eltd-core-1.1.1,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3.6,eltd-smooth-scroll,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-sticky-header-on-scroll-down-up,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

Οι στόχοι και ο ρόλος της επικοινωνίας ιατρού-ασθενούς

Η αποτελεσματική επικοινωνία ιατρικού προσωπικού-ασθενούς, είναι απαραίτητη όχι μόνο για να διασφαλιστεί η κατανόηση των προβλημάτων και των ανησυχιών του ασθενούς από τους ιατρούς, αλλά και για να δοθούν οι απαιτούμενες πληροφορίες και η σωστή θεραπεία. Τα μειωμένα επίπεδα ικανοποίησης του ασθενούς, έχει βρεθεί ότι συσχετίζονται με τις ανεπαρκείς πληροφορίες που λαμβάνει ο ασθενής από τον ιατρό, την έλλειψη κατανόησης των ιατρικών οδηγιών και συνεπώς την αδυναμία τους να τις ακολουθήσουν.

Οι βασικές αρχές για την αποτελεσματική επικοινωνία ιατρού-ασθενούς, είναι πέντε: α) Αλληλεπίδραση και όχι μονόλογος, όπου δεν αρκεί η απλή παροχή πληροφοριών ή συμβουλών, αλλά επιδιώκεται ο διάλογος και η ανατροφοδότηση από τον ασθενή, β) Μείωση της περιττής αβεβαιότητας, η οποία επιτυγχάνεται με τις διευκρινίσεις για το ρόλο του γιατρού, την αρρώστια, τα αναμενόμενα αποτελέσματα της θεραπείας και τις προσδοκίες ιατρού και ασθενούς, γ) Σωστός σχεδιασμός και σκέψη για τις επιπτώσεις που αναμένονται με τη λάθος διαχείριση των συναισθημάτων (πχ. θυμός), δ) Δυναμισμός με αφοσίωση στο εδώ και το τώρα με τον πελάτη και με ευελιξία του ιατρού στην εφαρμογή δεξιοτήτων που ταιριάζουν στον κάθε διαφορετικό άνθρωπο και ε) Η συζήτηση να διεξάγεται με κυκλική μορφή και ο ιατρός να επανέρχεται σε σημεία που δεν κατάλαβε ο ασθενής και απαιτούν περαιτέρω διευκρινίσεις (Kurtz, 2002).

Η επικοινωνία του ιατρικού προσωπικού με τους ασθενείς, έχει τρεις σκοπούς: α) τη δημιουργία μιας καλής διαπροσωπικής σχέσης, β) την ανταλλαγή πληροφοριών και γ) τη λήψη αποφάσεων σχετικά με τη θεραπεία (Καραδήμας, 2005). Για να χτιστεί μια επιτυχημένη σχέση ιατρού-ασθενούς, είναι απαραίτητο να υπάρχει σεβασμός, ακεραιότητα, εμπιστοσύνη, ειλικρίνεια και ανοιχτοί δίαυλοι επικοινωνίας (Shipman, 2010). Μία καλά δομημένη διαπροσωπική σχέση, οδηγεί σε σωστή λήψη αποφάσεων, σε αυξημένη «συμμόρφωση» του ασθενούς και σε λιγότερα ιατρικά λάθη, ενώ η ποιότητα της φροντίδας βελτιώνεται, τα αποτελέσματα της θεραπείας αυξάνονται και οι ασθενείς είναι πιο καλά ενημερωμένοι, τηρούν τις ιατρικές οδηγίες και λαμβάνουν πιο αποτελεσματικές αποφάσεις σχετικά με τη θεραπεία τους.

Για να επιτευχθούν τα παραπάνω και να μπορέσει ο ιατρός να μεταφέρει τα άσχημα νέα που μπορεί να υπάρχουν, έρευνες έχουν δείξει ότι είναι απαραίτητο: 1) πριν την ανακοίνωση ο γιατρός να είναι σίγουρος ότι θα έχει επαρκή διαθέσιμο χρόνο για να συζητήσει με τον ασθενή και τους συγγενείς του, 2) η ανακοίνωση να γίνεται με απλά λόγια, χωρίς περίπλοκους ιατρικούς όρους, ώστε να γίνεται κατανοητή, 3) οι γιατροί να προσπαθούν να μπουν στη θέση του ατόμου που έχουν απέναντι τους και τα λόγια που θα χρησιμοποιήσουν να μεταδίδουν την ελπίδα, 4) μετά την ανακοίνωση να δίνουν χρόνο στον ασθενή να εκφράζει τα συναισθήματα του και 5) να συζητούν μαζί του για τη συνιστώμενη θεραπεία και την πιθανή της επίδραση στην καθημερινότητα του ατόμου (Fujimori & Uchitomi, 2009). Συμπερασματικά, τα παραπάνω αποτελούν καλά συστατικά της επικοινωνίας ιατρού-ασθενούς.

 

Κρητικού Μαρίνα
Ψυχολόγος Υγείας/ Συστημική-Οικογενειακή Σύμβουλος
marina.kritikou@yahoo.com

 

Πηγή Φωτογραφίας: www.cretalive.gr