Top
Νόσος Αλτσχάιμερ: Μετά τι διάγνωση τι; - Κρητικού Μαρίνα
fade
8473
post-template-default,single,single-post,postid-8473,single-format-image,eltd-core-1.1.1,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3.6,eltd-smooth-scroll,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-sticky-header-on-scroll-down-up,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

Νόσος Αλτσχάιμερ: Μετά τι διάγνωση τι;

Η νόσος Alzheimer, είναι μία εκφυλιστική ασθένεια του εγκεφάλου, η οποία συνήθως ξεκινά σε μεγάλη ηλικία και καταλήγει προοδευτικά. Παθολογικά, χαρακτηρίζεται από αλλαγές στη δομή των εγκεφάλων των ασθενών. Επιπλέον, χαρακτηρίζεται από απώλεια των πρόσφατων μνημονικών εμπειριών και από ελλείμματα στην εύρεση των λέξεων. Αυτά τα γνωστικά ελλείμματα και η μείωση της λειτουργικότητας του ατόμου στις καθημερινές δραστηριότητες, συνιστούν τον πυρήνα της νόσου (Karantzoulis & Galvin, 2011).
Τα φάρμακα που δίνονται για τη νόσο, είναι αποτελεσματικά για μικρό χρονικό διάστημα, καθώς δε μπορούν να ανακόψουν τον εκφυλισμό των νευρώνων και την απώλεια των γνωστικών λειτουργιών. Επομένως, είναι αναγκαίες άλλες μορφές θεραπείας, στόχος των οποίων είναι είτε η αποκατάσταση της μνήμης και άλλων γνωστικών ικανοτήτων, όπου είναι εφικτό, είτε η αντιστάθμιση των βλαβών, με στόχο να διατηρηθεί η λειτουργικότητα του ατόμου στην καθημερινότητα του.
Τα προγράμματα που έχουν εφαρμοστεί σε άτομα με νόσο Αλτσχάιμερ στοχεύουν στη διατήρηση των υπαρχουσών γνωστικών ικανοτήτων (Buchanan, Christenson, Houlihan, & Ostrom, 2011). Η παρέμβαση αυτή, στοχεύει σε πέντε διαφορετικούς τομείς: τη βελτίωση της μνήμης με την παροχή περιβαλλοντικών ενισχύσεων, την αλλαγή του τρόπου επικοινωνίας, τη βελτίωση δεξιοτήτων αυτό-φροντίδας, τη βελτίωση της λειτουργικότητας και την αύξηση της σωματικής άσκησης.
Τέλος, αξίζει να αναφερθεί ένα πρόγραμμα παρέμβασης, που πραγματοποιήθηκε στο πανεπιστήμιο του Stanford στο ιατρικό τμήμα (Ghatak, 2011). Στο συγκεκριμένο πρόγραμμα παρέμβασης, συμμετείχαν 85 οικογένειες ατόμων με άνοια, οι οποίοι ζούσαν στο σπίτι τους με κάποιον φροντιστή. Οι οικογένειες και οι ασθενείς, έλαβαν ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα παρέμβασης, το οποίο αποτελούνταν από: α) αναλυτική πληροφόρηση, β) προσδιορισμό των θεμάτων που τους προβληματίζουν, γ) συζήτηση για τη διαχείριση των συμπτωμάτων και πιθανών παρεμβάσεων στο σπίτι και δ) πληροφόρηση ως προς τους τρόπους πρόσβασης σε κοινοτικές υπηρεσίες.
Με το πέρας του προγράμματος, η πλειοψηφία των οικογενειών ανέφερε ότι είχε καταφέρει να αποκτήσει καλύτερη αποδοχή και κατανόηση της ασθένειας και επιπλέον είχε καταφέρει να υιοθετήσει πιο αποτελεσματικές δεξιότητες, μετά την επικοινωνία τους με την ομάδα των ειδικών. Οι ασθενείς βιώνουν επώδυνα την απώλεια των ικανοτήτων τους και επομένως οι οικογένειες έχουν ανάγκη να έχουν διαρκώς πρόσβαση στην ομάδα των ειδικών, οι οποίοι προσφέρουν εκπαίδευση, ενημέρωση και υποστήριξη που ενισχύουν την καλή διαχείριση της ασθένειας.
Από τα παραπάνω, διαπιστώνουμε πόσο αποτελεσματικό μπορεί να είναι ένα πρόγραμμα παρέμβασης σε άτομα με Αλτσχάιμερ και τις οικογένειες τους. Ο ψυχολόγος υγείας είναι ειδικά εκπαιδευμένος στην εφαρμογή τέτοιων στρατηγικών παρέμβασης.

 
Κρητικού Μαρίνα
Ψυχολόγος Υγείας/ Συστημική-Οικογενειακή Σύμβουλος
marina.kritikou@yahoo.com

 

Πηγή φωτογραφίας: www.bioathens.com