Top
Ποια η σχέση της προσωπικότητας και του καρκίνου; - Κρητικού Μαρίνα
fade
8538
post-template-default,single,single-post,postid-8538,single-format-image,eltd-core-1.1.1,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3.6,eltd-smooth-scroll,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-sticky-header-on-scroll-down-up,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

Ποια η σχέση της προσωπικότητας και του καρκίνου;

Το 2ο αι. μ.Χ. ο Γαληνός διατύπωσε την υπόθεση ότι η προσωπικότητα επιδρά στην εμφάνιση και εξέλιξη του καρκίνου και ισχυρίστηκε ότι οι γυναίκες με μελαγχολική ιδιοσυγκρασία ήταν πιθανότερο να εμφανίσουν καρκίνο από τις γυναίκες με αιματώδη ιδιοσυγκρασία. Αργότερα, αυτός ο τύπος προσωπικότητας ονομάστηκε τύπος C και φάνηκε να σχετίζεται με παράγοντες όπως η κατάθλιψη, το αίσθημα αδυναμίας αντίδρασης-απελπισίας, η απώλεια κοινωνικής στήριξης, το μειωμένο αρνητικό συναίσθημα και η μη έκφραση των συναισθημάτων.
Η σχέση όμως προσωπικότητας και νεοπλασιών, έχει τεθεί υπό αμφισβήτηση από τους επιστήμονες. Η Segerstrom (2003), διερευνά τον μύθο και την πραγματικότητα αυτής της συσχέτιση και το αρχικό ερώτημα που θέτει, αποτελεί και μια παλιότερη αμφισβήτηση και σχετίζεται με την ύπαρξη της προσωπικότητας.
Αξιοσημείωτη είναι η έρευνα του Bleiker και των συνεργατών του (2008), οι οποίοι διεξήγαγαν έρευνα με δείγμα 9.705 γυναίκες, οι 217 από τις οποίες διαγνώστηκαν με καρκίνο του στήθους 5-13 χρόνια μετά. Οι ερευνητές διατύπωσαν την υπόθεση ότι ποικίλοι συνδυασμοί των χαρακτηριστικών της προσωπικότητας συσχετίζονται με την ανάπτυξη του καρκίνου του μαστού, όπως η υπερβολική έκφραση του θυμού, η τάση για έλεγχο του θυμού, η αφοσίωση στους κοινωνικούς κανόνες, η κατάθλιψη και γενικά η προσωπικότητα τύπου C που περιλαμβάνει: 1) χαρακτηριστικά προσωπικότητας όπως στωικότητα και τελειομανία, 2) δυσκολίες στην έκφραση των συναισθημάτων και 3) μια τάση προς την απελπισία και την αβοηθησία. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι δεν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ των χαρακτηριστικών της προσωπικότητας και του καρκίνου του μαστού.
Τέλος, σε παρόμοια αποτελέσματα κατέληξαν και οι Lillberg, Verkasalo, Kaprio, Helenius & Koskenvuo (2002), σε μία διαχρονική μελέτη, όπου διερεύνησαν τη συσχέτιση χαρακτηριστικών της προσωπικότητας και της αύξησης του κινδύνου για καρκίνο του μαστού. Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν ότι δεν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ των τριών μεταβλητών που μελετήθηκαν και τον κίνδυνο για καρκίνο του μαστού. Επιπλέον, δε βρέθηκε συσχέτιση των χαρακτηριστικών της προσωπικότητας και του καρκίνου του μαστού, γεγονός που οδηγεί στην αναίρεση της πεποίθησης που υπήρχε ότι η προσωπικότητα αποτελεί προγνωστικό παράγοντα για τον καρκίνο του στήθους.
Συμπερασματικά, όταν θέλουμε να καταλήξουμε σε συμπεράσματα είναι απαραίτητο να έχουμε υπόψη μας τον τρόπο σχεδιασμού των ερευνών. Οι προοπτικές-διαχρονικές μελέτες θεωρούνται οι πιο κατάλληλες, καθώς η προσωπικότητα αξιολογείται πριν την έναρξη της αρρώστιας. Όμως, λόγω του υψηλού τους κόστους και του μεγάλου, τις περισσότερες φορές, χρονικού διαστήματος που μεσολαβεί μέχρι την έναρξη της αρρώστιας, δεν την προτιμούν οι ερευνητές. Συνήθως χρησιμοποιούνται οι μελέτες περίπτωσης, στις οποίες η αξιολόγηση γίνεται αμέσως μετά τη διάγνωση. Όμως τα αποτελέσματα είναι επισφαλή, καθώς μπορεί να υπάρχουν αλλαγές στην προσωπικότητα εξαιτίας της διάγνωσης.

 

Κρητικού Μαρίνα
Ψυχολόγος Υγείας/ Συστημική-Οικογενειακή Σύμβουλος
marina.kritikou@yahoo.com

 

Πηγή φωτογραφίας: www.gopetition.com