Top
Ακόμα και φυσιολογικού βάρους έφηβοι έχουν διατροφικές διαταραχές - Κρητικού Μαρίνα
fade
8939
post-template-default,single,single-post,postid-8939,single-format-image,eltd-core-1.1.1,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3.6,eltd-smooth-scroll,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-sticky-header-on-scroll-down-up,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

Ακόμα και φυσιολογικού βάρους έφηβοι έχουν διατροφικές διαταραχές

Ερευνητές διαπίστωσαν σχεδόν εξαπλάσια αύξηση σε ασθενείς που είχαν όλα τα κριτήρια για ανορεξία εκτός από το μικρό σωματικό βάρος.

Οι έφηβοι δεν είναι απαραίτητο να είναι πολύ αδύνατοι για να υιοθετούν επικίνδυνες διατροφικές συμπεριφορές που συνδέονται με την ανορεξία, ανακάλυψε νέα έρευνα.

Το αληθινό μέτρο του προβλήματος μπορεί ενδεχομένως να είναι η σημαντική απώλεια βάρους και οι Αυστραλοί ερευνητές σημείωσαν ότι σημαντική μείωση του βάρους φέρει τον ίδιο κίνδυνο για απειλητικά για τη ζωή ιατρικά προβλήματα, ακόμα και αν ο ασθενής έχει φυσιολογικό βάρος.

Οι επιστήμονες παρατήρησαν σχεδόν εξαπλάσια αύξηση στο συγκεκριμένο είδος ασθενή, στην εξάχρονη περίοδο της έρευνας.
Η ερευνήτρια, Melissa Whitelaw, του The Royal Children’s Hospital, στη Μελβούρνη, δήλωσε ότι τα λεπτά σώματα είναι τυπική εικόνα που βλέπουμε στην τηλεόραση, ασθενών με διατροφικές διαταραχές όπως η ανορεξία.

Η έρευνα υπογραμμίζει ότι δεν πρόκειται τόσο για το βάρος αλλά για την απώλεια κιλών που μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή διατροφική διαταραχή. Οι επιπλοκές της φτωχής διατροφής μπορούν να συμβούν σε οποιοδήποτε βάρος.
Στην έρευνα, που περιέλαβε 99 εφήβους ηλικίας 12 έως 19 ετών, η Whitelaw ανακάλυψε ότι μόνο 8% των ασθενών είχαν διαταραχή μη-προσδιοριζόμενη αλλιώς (EDNOS-Wt) το 2005, αλλά περισσότερο από το 47% των ασθενών την είχαν το 2009.

Η ερευνήτρια εξεπλάγη από την αύξηση και από το πόσο παρόμοιοι ήταν σωματικά και ψυχολογικά οι ασθενείς. Οτιδήποτε πάνω τους ήταν ανορεξία εκτός του ότι δεν φαίνονταν πράγματι πολύ αδύνατοι.

Και οι 2 ομάδες είχαν χάσει παρόμοια ποσότητα βάρους. 14 κιλά κατά μέσον όρο όσοι είχαν ανορεξία και 14,5 όσοι είχαν EDNOS-Wt.
‘Αλλοι ειδικοί σημείωσαν ότι μπορεί να είναι δύσκολο να εντοπιστεί η λιγότερο εμφανής διατροφική διαταραχή.
Στην έρευνα, οι παρενέργειες της διατροφικής διαταραχής ήταν επίσης πολύ παρόμοιες.
Επικίνδυνα χαμηλά επίπεδα φωσφορικού άλατος παρουσιάστηκαν στο 41% ασθενών με ανορεξία και στο 39% με EDNOS-Wt.

Ο χαμηλότερος παλμός για τους εφήβους ήταν 45 το λεπτό για όσους είχαν ανορεξία και 47 για την άλλη ομάδα. Στο μεταξύ το 38% των ασθενών με EDNOS-Wt και το 30% των ασθενών με ανορεξία χρειάστηκαν σίτιση με σωλήνα.

Η Whitelaw δήλωσε ότι ασθενείς φυσιολογικού βάρους με συμπτώματα ανορεξίας έγιναν ιατρικά ασθενείς παρά το γεγονός ότι είχαν φυσιολογικό σωματικό βάρος.

Οι αιτίες για την εμφανή αύξηση στους ασθενείς είναι λιγότερο σαφείς, αλλά οι ερευνητές Sim και Whitelaw δήλωσαν ότι είναι πιθανόν συνδυασμός της αυξημένης εγρήγορσης για το πρόβλημα και της αυξημένης εστίασης στην παχυσαρκία.

Μια πλευρά που θέλει προσοχή στον εντοπισμό των συγκεκριμένων ασθενών, δήλωσε ο Sim, είναι ότι η απώλεια βάρους φαίνεται αρχικά να είναι θετική εξέλιξη.

Αυτοί οι ασθενείς διαφεύγουν της προσοχής και όταν είναι στο πιο αρχικό στάδιο είναι πιο δύσκολο για τους ανθρώπους να το δουν.
Οι ειδικοί τονίζουν ότι οι διατροφικές διαταραχές δεν είναι σφάλμα των γονέων. Οι γονείς μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο στον εντοπισμό των συμπτωμάτων διατροφικής διαταραχής, ιδιαίτερα στα αρχικά της στάδια, δήλωσε η Jessica Feldman, του The Renfrew Center στο Radnor.
Στα συμπτώματα περιλαμβάνονται σημαντικές αλλαγές στη διατροφική συμπεριφορά, υπερβολική άσκηση, αρνητικά σχόλια ενός εφήβου για την εικόνα σώματός του, αύξηση της κατάθλιψης ή του άγχους και απώλεια ενδιαφέροντος για ικανοποιητικές άλλοτε δραστηριότητες.

 

Πηγή: http://www.iatronet.gr