Top
Το 40% των γυναικών με ψυχικές ασθένειες είναι θύματα βιασμού ή απόπειρας βιασμού - Κρητικού Μαρίνα
fade
9159
post-template-default,single,single-post,postid-9159,single-format-image,eltd-core-1.1.1,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3.6,eltd-smooth-scroll,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-sticky-header-on-scroll-down-up,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

Το 40% των γυναικών με ψυχικές ασθένειες είναι θύματα βιασμού ή απόπειρας βιασμού

Μια νέα έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το Πανεπιστημιακό Κολέγιο και το Κινγκς Κόλετζ του Λονδίνου και χρηματοδοτήθηκε από το Ιατρικό Ερευνητικό Συμβούλιο και τον κυβερνητικό οργανισμό Big Lottery αποκαλύπτει ότι οι γυναίκες που πάσχουν από σοβαρές ψυχικές ασθένειες εμφανίζουν ως και 5 φορές περισσότερες πιθανότητες να έχουν πέσει θύματα σεξουαλικής επίθεσης, και από 2 ως 3 φορές περισσότερες πιθανότητες να υφίστανται ενδοοικογενειακή βία.

Στη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο διεθνές περιοδικό «Psychological Medicine», διαπιστώθηκε ότι το 40% των ερωτηθέντων γυναικών με κάποια σοβαρή ψυχική ασθένεια είχε υποστεί βιασμό ή απόπειρα βιασμού στην ενήλικη ζωή με αποτέλεσμα το 53% να έχει αποπειραθεί να αυτοκτονήσει. Στον γενικό πληθυσμό, το 7% των γυναικών έχει πέσει θύμα απόπειρας ή βιασμού με το 3% να έχει αποπειραθεί να αυτοκτονήσει. Το 12% των αντρών με κάποια σοβαρή ψυχική ασθένεια έχει κακοποιηθεί σεξουαλικά, σε σύγκριση με το 0,5% του γενικού πληθυσμού.

Τα ευρήματα βασίζονται σε μια έρευνα 303 ασθενών που επιλέχτηκαν τυχαία και οι οποίοι είχαν έρθει σε επαφή με τις Κοινωνικές Υπηρεσίες τουλάχιστον για ένα χρόνο. Το 60% από αυτούς είχε διαγνωστεί με σχιζοφρένεια. Έδωσαν συνέντευξη χρησιμοποιώντας το ερωτηματολόγιο της βρετανικής έρευνας για την εγκληματικότητα που αφορά την ενδοοικογενειακή και σεξουαλική βία, και οι απαντήσεις τους συγκρίθηκαν με εκείνες των 22,606 ερωτηθέντων από την εθνική έρευνα για την εγκληματικότητα στις 12/2011. Τα αποτελέσματα αφορούσαν ένα ευρύ φάσμα κοινωνικοοικονομικών παραγόντων, όπως η ηλικία, η εθνικότητα και η οικογενειακή κατάσταση.

Η επικεφαλής συγγραφέας δρ Hind Khalifeh του τμήματος Ψυχιατρικής του Πανεπιστημιακού Κολεγίου του Λονδίνου δηλώνει τα εξής: «Ο αριθμός των θυμάτων βιασμού μεταξύ των γυναικών με σοβαρές ψυχικές ασθένειες είναι πραγματικά συγκλονιστικός. Κατά τη διάρκεια της έρευνας, το 10% είχε υποστεί σεξουαλική κακοποίηση κατά το προηγούμενο έτος, δείχνοντας ότι τα προβλήματα συνεχίζονται κατά τη διάρκεια της ενήλικης ζωής. Λαμβάνοντας υπόψη το υψηλό ποσοστό των αποπειρών αυτοκτονίας μεταξύ των θυμάτων βιασμού αυτής της ομάδας, οι γιατροί που τους αναλαμβάνουν ύστερα από μια απόπειρα αυτοκτονίας θα πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο να έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά. Προς το παρόν κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει, με αποτέλεσμα οι ασθενείς να μην λαμβάνουν εξειδικευμένη υποστήριξη».

Επίσης, βρέθηκε ότι οι άντρες και οι γυναίκες με ψυχικές ασθένειες έχουν περισσότερες πιθανότητες να είναι θύματα ενδοοικογενειακής βίας. Η ενδοοικογενειακή βία περιλαμβάνει συναισθηματική, σωματική και σεξουαλική κακοποίηση. Το 69% των γυναικών και το 49% των αντρών με κάποια σοβαρή ψυχική ασθένεια ανέφεραν περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας στην ενήλικη ζωή τους.

Η ενδοοικογενειακή βία από μέλη της οικογένειας (εκτός από τους συντρόφους) απαντάται σε ποσοστό 63% του συνόλου των περιπτώσεων ενδοοικογενειακής βίας σε ασθενείς με ψυχικές ασθένειες συγκριτικά με το 35% του γενικού πληθυσμού. «Οι περισσότερες στρατηγικές πρόληψης της ενδοοικογενειακής βίας για ενήλικες επικεντρώνονται στη βία μεταξύ ερωτικών συντρόφων, αυτή η μελέτη όμως δείχνει ότι οι παρεμβάσεις σε ασθενείς με ψυχικές ασθένειες πρέπει επίσης να στοχεύουν στην ενδοοικογενειακή βία», λέει η δρ Khalifeh.

Η μελέτη δείχνει σημαντική συσχέτιση ανάμεσα στην ψυχική ασθένεια και τη σεξουαλική και ενδοοικογενειακή βία, αλλά η αιτία δεν είναι σίγουρη. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η εμπειρία περιστατικών βίας μπορεί να συνέβαλε στην εμφάνιση της ψυχικής ασθένειας. Ωστόσο, περιστατικά βίας σε κάποιους ασθενείς κατά το προηγούμενο έτος συνέβησαν μετά τη διάγνωση της ασθένειας, δεδομένου ότι όλοι οι ασθενείς βρίσκονταν υπό τη φροντίδα των υπηρεσιών ψυχικής υγείας για τουλάχιστον ένα χρόνο.

Τα αποτελέσματα αφορούσαν την κατανάλωση ναρκωτικών και αλκοόλ κατά το προηγούμενο έτος, αλλά αυτό δεν τα επηρέασε σε μεγάλο βαθμό και η αιτία είναι δύσκολο να προσδιοριστεί. Η κατανάλωση ναρκωτικών και αλκοόλ μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο να πέσει κάποιος θύμα κακοποίησης, αλλά από την άλλη πλευρά τα θύματα βίας μπορεί να στρέφονται στα ναρκωτικά ή το αλκοόλ προκειμένου να αντιμετωπίσουν την κατάσταση.

Η Louise Howard, κύρια συγγραφέας της μελέτης και καθηγήτρια στον τομέα Ψυχικής Υγείας Γυναικών στο Κινγκς Κόλετζ του Λονδίνου, δήλωσε τα εξής: «Αυτή η μελέτη υπογραμμίζει το γεγονός ότι οι ασθενείς με σοβαρές ψυχικές ασθένειες διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να πέσουν θύματα ενδοοικογενειακής και σεξουαλικής βίας. Παρά τις ανησυχίες του κόσμου σχετικά με τη βία που ασκείται από ασθενείς με σοβαρές ψυχικές ασθένειες, στην πραγματικότητα οι ίδιοι οι ασθενείς κινδυνεύουν σε μεγάλο βαθμό να πέσουν θύματα καταστροφικών μορφών βίας».