Top
Διαβήτης: Μια νέα ινσουλίνη, ένα Μητρώο και ο Έλληνας ασθενής - Κρητικού Μαρίνα
fade
9141
post-template-default,single,single-post,postid-9141,single-format-image,eltd-core-1.1.1,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3.6,eltd-smooth-scroll,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-sticky-header-on-scroll-down-up,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

Διαβήτης: Μια νέα ινσουλίνη, ένα Μητρώο και ο Έλληνας ασθενής

Μια νέα ινσουλίνη είναι πλέον διαθέσιμη και στην Ελλάδα, αλλάζοντας τον τρόπο διαχείρισης του διαβήτη τύπου Ι και ΙΙ. Παράλληλα, στα τέλη Σεπτεμβρίου ξεκινά η πιλοτική εφαρμογή του μητρώου ασθενών για τη νόσο. Ωστόσο, η καθημερινότητα των ελλήνων πασχόντων εξακολουθεί να βρίθει «εμποδίων».

Λιγότερες υπογλυκαιμίες, μια δόση ημερησίως
Μια πιο «εύκολη» καθημερινότητα για τους 600.000 περίπου έλληνες πάσχοντες από διαβήτη προμηνύει η κυκλοφορία της ινσουλίνης degludec, στην Ελλάδα.  Κάθε συσκευασία περιέχει πέντε προ-γεμισμένα στυλό (περιεκτικότητας 300 μονάδων έκαστο), με κόστος 115 ευρώ, περίπου. Το κόστος καλύπτεται 100% από τα ασφαλιστικά ταμεία για τους πάσχοντες από διαβήτη τύπου Ι, ενώ στον διαβήτη τύπου ΙΙ απαιτείται 10% συμμετοχή του ασθενή.

Πρόκειται για θεραπεία βασικής ινσουλίνης που χορηγείται άπαξ ημερησίως με εξαιρετικά μακράς διάρκειας δράση (άνω των 42 ωρών).  Η ινσουλίνη degludec χαρακτηρίζεται από ευελιξία στη χορήγηση, αφού αν υπάρξει ανάγκη ή αν χρειαστεί, μπορεί η μία ένεση να απέχει από την άλλη από 8 έως και 40 ώρες, αντίστοιχα, χωρίς μείωση της αποτελεσματικότητας και χωρίς κίνδυνο εμφάνισης υπογλυκαιμίας σε ασθενείς με διαβήτη τύπου Ι ή ΙΙ.

Η εξαιρετικά μακράς διάρκεια δράσης της ινσουλίνης degludec προέρχεται από την ειδικά σχεδιασμένη μοριακή δομή της. Μετά την έγχυση, η ινσουλίνη σχηματίζει μια μεγάλη αλυσίδα εξαμερών, που μοιάζει με κομπολόι. Τα μεμονωμένα μόρια της αποκολλώνται ένα-ένα από την αλυσίδα (σα να φεύγει μια χάντρα από το κομπολόι) και απορροφώνται αργά και συνεχώς στην κυκλοφορία του αίματος. Αυτό επιτρέπει την αργή και σταθερή απορρόφησή της στην κυκλοφορία του αίματος, με σταθερό ρυθμό, παρέχοντας διάρκεια δράσης άνω των 42 ωρών.

Σύμφωνα με ανασκόπηση που παρουσιάστηκε στο 74ο συνέδριο της Αμερικανικής Διαβητολογικής Εταιρείας, οι ασθενείς με διαβήτη τύπου ΙΙ που λαμβάνουν ινσουλίνη degludec έχουν σημαντικά χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης νυχτερινής υπογλυκαιμίας, συγκριτικά με εκείνους που λαμβάνουν ινσουλίνη glargine. Το ίδιο παρατηρήθηκε και σε ασθενείς με διαβήτη τύπου Ι, που σημείωσαν χαμηλά ποσοστά εμφάνισης νυχτερινής υπογλυκαιμίας σε σχέση με αυτούς που λάμβαναν ινσουλίνη glarige.

Υπογλυκαιμία εμφανίζεται όταν η γλυκόζη στο αίμα μειώνεται σε επίπεδα χαμηλότερα από τα φυσιολογικά, προκαλώντας συμπτώματα όπως ζάλη, σύγχυση, απώλεια αισθήσεων, ενώ μπορεί να οδηγήσει και στον θάνατο. Το σοβαρό υπογλυκαιμικό επεισόδιο αποτελεί βασική πηγή ανησυχίας για τους πάσχοντες από διαβήτη και ενδέχεται να εμποδίσει την επίτευξη του βέλτιστου γλυκαιμικού ελέγχου στα άτομα που κάνουν θεραπεία με ινσουλίνη. Η νυχτερινή υπογλυκαιμία, δηλαδή που εκδηλώνεται κατά τη διάρκεια της νύχτας, είναι απρόβλεπτη και δύσκολα γίνεται αντιληπτή.

Σύμφωνα με τον Φώτη Παπαγιαννόπουλο, ιατρικό διευθυντή της Novo Nordisk (η οποία ανέπτυξε τη νέα ινσουλίνη) «αυτή η ισχυρή εργασία ανασκόπησης των αποτελεσμάτων της ινσουλίνης degludec έναντι μιας σειράς ορισμών για τη νυχτερινή υπογλυκαιμία μας διαβεβαιώνει ότι θα παρατηρηθούν παρόμοια χαμηλά ποσοστά νυχτερινής υπογλυκαιμίας με την ινσουλίνη degludec στην κλινική πρακτική. Καθώς, η υπογλυκαιμία αποτελεί λόγω ανησυχίας τόσο για τους ασθενείς όσο και για τους γιατρούς και επιπλέον θεωρείται δαπανηρή για την υγειονομική περίθαλψη, τα ευρήματα αυτά παρέχουν ακόμα μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στη χρήση της νέας ινσουλίνης».

 

Ελληνικό μητρώο Ασθενών με Σακχαρώδη Διαβήτη
Στα τέλη Σεπτεμβρίου αναμένεται να ξεκινήσει η πιλοτική εφαρμογή του πρώτου Μητρώου Ασθενών (registry), που αρχικά θα επικεντρωθεί στους πάσχοντες από διαβήτη, και με στόχο να επεκταθεί και σε άλλες παθήσεις, όπως η ηπατίτιδα Β, η λευχαιμία και η πολλαπλή σκλήρυνση.

Ο σχεδιασμός του Μητρώου Ασθενών με Διαβήτη προέκυψε από τη συνεργασία του Πανεπιστημίου Αθηνών και του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, και όπως εξηγεί ο Κυριάκος Σουλιώτης, επίκουρος καθηγητής Πολιτικής Υγείας της Σχολής Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και επιστημονικός συνεργάτης – επισκέπτης καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του  Πανεπιστημίου Αθηνών «ο στόχος είναι μετά την έναρξη της εφαρμογής του μητρώου, εντός έξι μηνών να έχουμε στη διάθεσή μας τα πρώτα στοιχεία για τη νόσο, τους ασθενείς, τα φάρμακα που χρησιμοποιούν και άλλες σοβαρές παραμέτρους που παίζουν καθοριστικό ρόλο στη διαχείριση της ασθένειας».

Αρχικά, έχει προγραμματιστεί στο Μητρώο Ασθενών να ενσωματώνονται στοιχεία από επτά Κέντρα Διαβήτη (πέντε στην Αθήνα και δύο στη Θεσσαλονίκη), τα οποία αφορούν σε περίπου 30.000 ασθενείς.

Σύμφωνα με τον κ. Σουλιώτη, τα Μητρώα Ασθενών θα καταργήσουν μελλοντικά την ανάγκη ύπαρξης γνωμοδοτικών επιτροπών στα ασφαλιστικά ταμεία για την έγκριση δαπανών υγείας ανά ασθενή (π.χ. προνοιακό επίδομα) και την απόδοση των ποσοστών αναπηρίας, που σήμερα γίνεται μέσω των ΚΕΠΑ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, η δημιουργία των Μητρώων Ασθενών έρχεται να καλύψει ένα μεγάλο κενό στο δημόσιο σύστημα Υγείας της χώρας και όπως προκύπτει από την εφαρμογή τους σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, θα αμβλύνει τις ανισότητες που παρατηρούνται σήμερα στην πρόσβαση των ασθενών στην Περίθαλψη.

Το Ελληνικό Μητρώο Ασθενών με Διαβήτη έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να είναι φιλικό, εύχρηστο, ασθενο-κεντρικό, με χαμηλό κόστος συντήρησης και απεριόριστες δυνατότητες παραμετροποίησης. Τόσο η Πολιτεία, όσο και οι εμπλεκόμενες ιατρικές ειδικότητες θα έχουν πλέον πρόσβαση σε ένα ολοκληρωμένο σύστημα που θα ιχνηλατεί την πορεία του κάθε ασθενή, από την αρχική διάγνωση μέχρι και τη θεραπεία. Μένει να αποδειχθεί κατά πόσο θα μπορέσει να αλλάξει τον τρόπο λήψης των αποφάσεων που αφορούν τις πολιτικές Δημόσιας Υγείας, με ότι αυτό συνεπάγεται και ως προς την εξοικονόμηση πόρων.

Αθανασία Καρούνου: «Δε θέλω να με προσδιορίζει η πάθησή μου»
Σήμερα, οι πάσχοντες από διαβήτη στην Ελλάδα ανέρχονται σε περίπου 600.000 (7% του ενήλικου πληθυσμού), με 13 θανάτους την ημέρα να αποδίδονται άμεσα ή έμμεσα στη νόσο. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, το 2035 οι ασθενείς θα έχουν αναλογούν στο 8,6% του πληθυσμού. Ανησυχητικό είναι και το γεγονός ότι 698.520 Έλληνες πάσχουν από διαταραγμένη ανοχή στη γλυκόζη (προδιαβητική κατάσταση), ενώ το 24-30% των πασχόντων από διαβήτη τύπου ΙΙ, αγνοούν την κατάστασή τους και παραμένουν αθεράπευτοι. Ο διαβήτης όταν παραμένει χωρίς θεραπεία μπορεί να προκαλέσει επιπλοκές, όπως έμφραγμα, απώλεια άκρων, τύφλωση, νεφρική ανεπάρκεια.

Η Αθανασία Καρούνου, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σωματείων-Συλλόγων Ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη, είναι πάσχουσα από διαβήτη τύπου Ι και βιώνει μια αρκετά διαφορετική καθημερινότητα από πολλούς εξ ημών. Ωστόσο, η κυκλοφορία της νέας ινσουλίνης degludec και η πιλοτική εφαρμογή του Μητρώου Ασθενών με Διαβήτη της δημιουργούν συγκρατημένη αισιοδοξία.

Σύμφωνα με την κ. Καρούνου, η «συμβίωση» με τον διαβήτη απαιτεί αρκετούς καθημερινούς συμβιβασμούς αλλά όντας πάσχουσα 41 χρόνια πια επέλεξε να μην την προσδιορίζει η πάθησή της. «Έτυχε να νοσήσω και έμαθα να ζω με τον διαβήτη», λέει χαρακτηριστικά.

Μάλιστα, αναγκάστηκε να γίνει γιατρός του εαυτού της, δηλαδή να εκπαιδευτεί για να προσαρμόζει τις δόσεις της ινσουλίνης που πρέπει να χορηγεί στον εαυτό της καθημερινά ανάλογα με τη διατροφή της και τον τρόπο ζωής που κάνει, «αφού ο γιατρός δε μπορεί να είναι 24 ώρες το 24ωρο διαθέσιμος», όπως λέει χαρακτηριστικά.

Η διαφορετικότητά αυτή, πολλές φορές έχει φέρει τους ασθενείς με διαβήτη αντιμέτωπους με το κοινωνικό στίγμα, αλλά και την άγνοια των γιατρών. Εκείνο όμως που τους ενοχλεί είναι οι κρατικές πολιτικές. Όπως εξηγεί η κ. Καρούνου «η απουσία θεσμοθετημένης εκπαίδευσης των ασθενών για τη διαχείριση της ασθένειας και οι κοντόφθαλμες πολιτικές με μοναδικό γνώμονα τη μείωση του κόστους, δεν βοηθούν στον περιορισμό των επιπλοκών και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών».

Η Ελληνική Διαβητολογική Εταιρεία σε συνεργασία με την Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας έχει εκπονήσει το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τον Διαβήτη, χωρίς όμως να έχει εφαρμοστεί μέχρι σήμερα. Αυτό έχει ως συνέπεια τη διαρκή αύξηση του κόστους της ασθένειας, εις βάρος άλλων παθήσεων. Τα Διαβητολογικά Ιατρεία που λειτουργούν στα περισσότερα πανεπιστημιακά Νοσοκομεία, βρίσκονται πια στον «αέρα» καθώς δεν έχουν συμπεριληφθεί στο νέο οργανόγραμμα λειτουργία των νοσηλευτικών ιδρυμάτων. Αυτό έχει ως συνέπεια οι ασθενείς να μην παρακολουθούνται από σταθερή ιατρική ομάδα ή να πρέπει να ταξιδεύουν αρκετά χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο κατοικίας για να βρουν εξειδικευμένο ιατρικό προσωπικό.

Επιπλέον, ο διαβήτης παραμένει εκτός της λίστας των 43 μη αναστρέψιμων παθήσεων, γεγονός που σημαίνει ότι ανά 2-3 χρόνια οι ασθενείς να πρέπει να αξιολογούνται από τα Κέντρα Πιστοποίησης Αναπηρίας (ΚΕ.Π.Α.), καταβάλλοντας παράβολο αξίας 48 ευρώ, περίπου. Η γνωμοδότηση των ΚΕ.Π.Α. είναι απαραίτητη για τη λήψη του προνοιακού επιδόματος (600 ευρώ ανά δίμηνο), την απόδοση ποσοστού αναπηρίας (50%), καθώς και την αποζημίωση της θεραπευτικής αγωγής.

Τα φάρμακα, τα αναλώσιμα, οι αντλίες ινσουλίνης και οι ιατρικές εξετάσεις αποζημιώνονται πλήρως για τα άτομα με διαβήτη τύπου Ι, ενώ η ινσουλίνη και οι από του στόματος θεραπείες για τα άτομα με διαβήτη τύπου ΙΙ απαιτούν συμμετοχή 10%. Τα δε αναλώσιμα αποζημιώνονται πλήρως για συγκεκριμένη ποσότητα.

Η κ. Καρούνου εμφανίζεται δε ιδιαίτερα ανήσυχη από τις φήμες που θέλουν το ποσοστό αναπηρίας που αποδίδεται στους πάσχοντες από διαβήτη να περιορίζεται στο 20%. Αυτό ενδεχομένως να επηρεάσει την καταβολή του προνοιακού επιδόματος ή να επιφέρει αλλαγές στην συμμετοχή των ασθενών σε φάρμακα, αναλώσιμα και ινσουλίνες.

Κι ενώ λοιπόν, συνεχώς νέα σκευάσματα διατίθενται στην αγορά για την βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών, το Μητρώο Ασθενών με Διαβήτη δεν φαίνεται να αρκεί για να βελτιωθεί ουσιαστικά η καθημερινότητα των ασθενών. Πολιτεία, γιατροί, ασθενείς και φαρμακευτικές εταιρίες θα πρέπει να βρεθούν κάποια στιγμή στο ίδιο «τραπέζι» για να βρουν μια ολιστική λύση για τη διαχείριση του διαβήτη.

 

Πηγή: http://health.in.gr