Top
Πώς η μοναξιά βλάπτει ανεπανόρθωτα τον οργανισμό - Κρητικού Μαρίνα
fade
9450
post-template-default,single,single-post,postid-9450,single-format-image,eltd-core-1.1.1,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3.6,eltd-smooth-scroll,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-sticky-header-on-scroll-down-up,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

Πώς η μοναξιά βλάπτει ανεπανόρθωτα τον οργανισμό

Αν επιμένετε να είστε μόνοι από επιλογή, και όχι επειδή είστε δύσκολος άνθρωπος, τότε μία νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα θα σας κάνει να αναθεωρήσετε, καθώς καταδεικνύει τις συνέπειες που αποτυπώνονται στον οργανισμό μας.

Όπως σημειώνουν οι ερευνητές, με επικεφαλής τη Λίζα Γιαρέμκα του Ινστιτούτου Ερευνών Συμπεριφορικής Ιατρικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Οχάιο, η μοναξιά δεν είναι μόνο μια δυσάρεστη κατάσταση από ψυχολογική άποψη, αλλά επιπλέον μπορεί να…κάνει κακό στο ανοσοποιητικό σύστημα, αφού αποδεδειγμένα εξασθενεί τις άμυνες του οργανισμού.

Όπως, μάλιστα, ανακοινώθηκε στο ετήσιο συνέδριο της Εταιρείας Προσωπικότητας και Κοινωνικής Ψυχολογίας των ΗΠΑ, οι μοναχικοί άνθρωποι βιώνουν πιο συχνές επανεμφανίσεις διαφόρων ιών που βρίσκονται σε λανθάνουσα κατάσταση στο σώμα τους, από ό,τι συμβαίνει στους κοινωνικούς ανθρώπους.

Παράλληλα, είναι πιθανότερο να εμφανίσουν περισσότερες χρόνιες φλεγμονές στον οργανισμό τους λόγω της αντίδρασης στο χρόνιο στρες της μοναξιάς, κάτι που τους καθιστά πιο ευάλωτους σε καρδιολογικές και άλλες παθήσεις.

Στο πλαίσιο αυτό, οι ερευνητές, υπενθυμίζουν ότι η κοινωνική απομόνωση και το αίσθημα μοναξιάς αυξάνουν τον κίνδυνο για έναν άνθρωπο να έχει κακή υγεία και να πάσχει από μία ή περισσότερες χρόνιες παθήσεις.

Για τις ανάγκες της μελέτης, οι επιστήμονες εξέτασαν την περίπτωση 200 γυναικών με μέση ηλικία 51 ετών που είχαν επιζήσει από καρκίνο του μαστού και 134 υπέρβαρων μεσήλικων ενηλίκων χωρίς σημαντικά προβλήματα υγείας.

Ανέλυσαν, επίσης, δείγματα αίματος, για να εντοπίσουν αντισώματα κατά των ιών του έρπητα, τα οποία μπορούν να παραμείνουν χωρίς εκδήλωση συμπτωμάτων στο σώμα «εν υπνώσει» για μεγάλο χρονικό διάστημα και να ενεργοποιούνται κατά καιρούς.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, όσο πιο μόνος ένιωθε και ήταν κάποιος, τόσο περισσότερα ήταν τα αντισώματα κατά του ιού του έρπητα στον οργανισμό του, γεγονός που σήμαινε ότι ο ιός ήταν πιο ενεργός.