Top
Χρόνια νόσος και αλλαγές: πώς τις αντιμετωπίζουμε; - Κρητικού Μαρίνα
fade
9805
post-template-default,single,single-post,postid-9805,single-format-image,eltd-core-1.1.1,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3.6,eltd-smooth-scroll,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-sticky-header-on-scroll-down-up,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

Χρόνια νόσος και αλλαγές: πώς τις αντιμετωπίζουμε;

Η διάγνωση μιας χρόνιας νόσου, έρχεται να ταράξει τα νερά της οικογένειας, καθώς φέρνει πολλές αλλαγές σε εμάς σε ατομικό επίπεδο, αλλά και σε επίπεδο οικογένειας ως προς τις σχέσεις μας με τους δικούς μας ανθρώπους. Σε ατομικό επίπεδο βιώνουμε μεγάλες αλλαγές στο σώμα μας, στις δυνάμεις μας, στον τρόπο που βάζουμε προτεραιότητες. Σε επίπεδο οικογένειας, αλλάζουν οι δυναμικές της, καθώς όλη η προσοχή αρχικά μετατοπίζεται στο μέλος που αντιμετωπίζει το πρόβλημα, δηλαδή σε εμάς, αλλά ίσως αργότερα νιώσουμε ότι τους κουράζουμε με το πρόβλημα μας και αρχίζουμε να αποσυρόμαστε!

Η διάγνωση της χρόνιας νόσου μας φέρνει αντιμέτωπους με τα στάδια του πένθους: α) την αίσθηση σοκ (που κυμαίνεται από το πάγωμα και την απάθεια ως την υπεραντίδραση), β) την άρνηση του συμβάντος ή της σημασίας του, γ) τις προσπάθειες κατανόησης της νέας κατάστασης με μια εναλλαγή έντονων συχνά συναισθημάτων (π.χ., θυμός, ενοχή, απογοήτευση, θλίψη, ματαίωση, φόβος) και δ) τις προσπάθειες αποδοχής των συνθηκών και προσαρμογής σε αυτές με την ανάληψη νέων ρόλων και καθηκόντων.

Όσο πιο γρήγορα φτάσουμε στο τελευταίο στάδιο, τόσο πιο γρήγορα θα βρούμε τρόπους να αντιμετωπίσουμε τις αλλαγές αυτές και να προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα. Ας μην ξεχνάμε ότι η καλή ψυχολογία είναι το Α και το Ω για την αντιμετώπιση της οποιαδήποτε νόσου. Επιπλέον, οι αλλαγές που βιώνουμε αποτυπώνονται από τη φράση που ακούγεται: “Έχω χάσει τον εαυτό μου”. Όταν νιώθουμε ότι έχουμε χάσει τον εαυτό μας στη δίνη της νόσου, μοιάζει σαν να έχουμε ένα μεγάλο παζλ με πολλά κομμάτια και να έχουν σκορπίσει στον χώρο. Επειδή είναι ένα μεγάλο παζλ, πολλά κομμάτια μοιάζουν τα ίδια και μπερδευόμαστε, με αποτέλεσμα να μην ξεκινάμε από τα σωστά. Άλλα κομμάτια τα έχουμε χάσει τελείως, ενώ τις περισσότερες φορές ούτε από πού να ξεκινήσουμε δεν ξέρουμε! Το πρώτο που πρέπει να κάνουμε λοιπόν, είναι να δούμε ποια κομμάτια βασικά μας λείπουν. Ποια στοιχεία της προσωπικότητας μας είχαμε στο παρελθόν και θέλουμε να τα επαναφέρουμε! Έτσι, θα έχουμε κάνει μια καλή αρχή για να ενώσουμε το παζλ και πάλι και να ξαναβρούμε τον εαυτό μας.

Όσο δύσκολο και αν φαίνεται, είναι πολύ βασικό να ξαναβρούμε χαμένες πτυχές της προσωπικότητας μας για να μπορέσουμε να αντέξουμε τις δύσκολες φάσεις της νόσου μας. Μόνο αν προσπαθήσουμε να κρατήσουμε ακέραιο τον εαυτό μας θα μπορέσουμε να τραβήξουμε με επιτυχία το κουπί και να κινήσουμε τα νήματα της αυτοΐασης!

 

Μαρίνα Κρητικού
Ψυχολόγος Υγείας – Συστημική Σύμβουλος
marina.kritikou@yahoo.com

 

Πηγή φωτογραφίας: www.antistasi.info