Top
Στρατηγικές αντιμετώπισης αγχογόνων καταστάσεων: είναι λειτουργικές αυτές που χρησιμοποιούμε; - Κρητικού Μαρίνα
fade
9800
post-template-default,single,single-post,postid-9800,single-format-image,eltd-core-1.1.1,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3.6,eltd-smooth-scroll,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-sticky-header-on-scroll-down-up,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

Στρατηγικές αντιμετώπισης αγχογόνων καταστάσεων: είναι λειτουργικές αυτές που χρησιμοποιούμε;

Κάθε άνθρωπος όταν βιώνει ένα αγχογόνο γεγονός και δυσκολεύεται να το διαχειριστεί, χρησιμοποιεί κάποιες στρατηγικές για να το αντιμετωπίσει. Είναι όμως λειτουργικές για τον ίδιο ή δρα παρορμητικά και τελικά δεν είναι τον μπλοκάρουν περισσότερο; Οι στρατηγικές αντιμετώπισης αγχογόνων καταστάσεων που χρησιμοποιούν συνήθως οι άνθρωποι είναι η θετική προσέγγιση (προσπαθώντας να δουν τη θετική πλευρά και να αντλήσουν νόημα από την εμπειρία), η αναζήτηση κοινωνικής υποστήριξης (στρεφόμενοι προς τους “σημαντικούς άλλους”), η ευχολογία (παρακαλούν τα πράγματα να ήταν διαφορετικά), η αποφυγή ή η διεκδικητική επίλυση του προβλήματος.

Τις στρατηγικές αυτές τις έχουμε υιοθετήσει συνήθως από την οικογένεια μας και από το πώς οι γονείς μας αντιμετώπιζαν τις αγχογόνες καταστάσεις. Αν έχουμε δει ότι αυτή η μέθοδος δε μας βοηθάει, αρχικά θα πρέπει να το αναγνωρίσουμε και έπειτα να δούμε πώς μπορούμε να το αλλάξουμε σε κάτι πιο λειτουργικό!!

Πόσο εύκολο είναι να κάνουμε τέτοιες αλλαγές; Αλλάζει ο άνθρωπος; Μια φράση με φανατικούς υποστηρικτές ως επί το πλείστον του όχι. Όμως γιατί δεν το πιστεύουμε; Βλέπουμε τον εαυτό μας να αλλάζει και ως προς εξωτερική εμφάνιση, αλλά και σωματικά με την πάροδο του χρόνου, καθώς νιώθουμε ότι δεν έχουμε τις αντοχές που είχαμε πριν λίγα χρόνια. Επιπλέον αν αναλογιστούμε πώς σκεφτόμασταν στα 20, θα καταλάβουμε ότι είχαμε πολύ διαφορετικές απόψεις από ότι τώρα, σε πολλά θέματα.

Συνεπώς γιατί ακόμα το ερώτημα αυτό συνεχίζει να έχει φανατικούς υποστηρικτές της αρνητικής απάντησης; Για να αλλάξει τρόπο σκέψης και αντίδρασης ένας άνθρωπος, πρέπει να το θέλει ο ίδιος για να το προσπαθήσει. Χαρακτηριστικό και πολύ αγαπημένο ανέκδοτο που κυκλοφορεί στον χώρο μας και αποτυπώνει ακριβώς το παραπάνω είναι:

“-Πόσοι ψυχολόγοι χρειάζονται για να αλλάξουν μια λάμπα;

– Αν δεν θέλει η λάμπα να αλλάξει…”

Όταν λοιπόν κάποιος απευθύνεται σε ψυχολόγο για να βοηθηθεί, χρειάζεται δέσμευση και δουλειά από τον ίδιο. Από το 100% του αποτελέσματος, το 30% ανήκει στον ειδικό και στο πόσο καταρτισμένος είναι και το υπόλοιπο 70% στο ίδιο το άτομο! Αν λοιπόν καταβάλλουμε την απαιτούμενη προσπάθεια και επιμείνουμε στις αλλαγές που θέλουμε να κάνουμε, θα δούμε τη ζωή μας να γίνεται πιο λειτουργική από πριν.

 

Μαρίνα Κρητικού
Ψυχολόγος Υγείας – Συστημική Σύμβουλος
marina.kritikou@yahoo.com

 

Πηγή φωτογραφίας: taxcompass.blogspot.com