Top
Παιδιά και ταμπέλες: θετικές ή αρνητικές, είναι πάντα ταμπέλες! - Κρητικού Μαρίνα
fade
10060
post-template-default,single,single-post,postid-10060,single-format-image,eltd-core-1.1.1,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3.6,eltd-smooth-scroll,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-sticky-header-on-scroll-down-up,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

Παιδιά και ταμπέλες: θετικές ή αρνητικές, είναι πάντα ταμπέλες!

Συνηθίζουμε να λέμε για τις ταμπέλες που αυθόρμητα κολλάμε στα παιδιά μας (πχ. τεμπέλης, γκρινιάρης, κακομαθημένος κλπ), όμως λίγοι δίνουν σημασία και στις θετικές ταμπέλες! Λέγοντας θετικές ταμπέλες, αναφέρομαι όταν τονίζουμε συνέχεια στα παιδιά μας πόσο καλοί είναι, πόσο ικανοί είναι, πόσα ταλέντα έχουν και πόσο ψηλά μπορούν να φτάσουν.Το να ενισχύουμε την αυτοεκτίμηση του παιδιού και να το επιβραβεύουμε για την προσπάθεια του είναι πολύ ωραίο και απαραίτητο να γίνεται! Το να τονίζουμε όμως συνέχεια και υπέρμετρα τις αρετές του, είναι σαν να του βάζουμε τον πήχη όλο και ψηλότερα, κάνοντας το ακόμα πιο δύσκολο για το παιδί το να πετύχει τα στάνταρ που του βάζουμε.

Άλλη μια πτυχή του να βάζουμε θετικές ταμπέλες στα παιδιά μας, αποτελεί και μια ευχή των παιδικών μας χρόνων που την έδιναν οι συγγενείς στους γονείς μας και έχει “στοιχειώσει” πολύ κόσμο: “Να τα εκατοστήσει και να το καμαρώσεις όπως ποθείς”. Μια ευχή που δινόταν καλοπροαίρετα βέβαια, αλλά έπαιζε καταλυτικό ρόλο στην ανατροφή του παιδιού και στο πώς θα εξελιχθεί μεγαλώνοντας. Τότε δεν δίναμε σημασία, μεγαλώνοντας όμως καταλάβαμε πόσο καταλυτικά επηρέαζε την ύπαρξη μας. Οι γονείς μας δεν μας βοηθούσαν να αναπτύξουμε όλα τα στοιχεία του χαρακτήρα μας, να νιώσουμε και να καταλάβουμε το σώμα μας, να είμαστε σε επαφή με τα συναισθήματα μας. Τα παραπάνω θα αποτελούσαν έναν καλό οδηγό, ώστε μεγαλώνοντας και όταν θα ερχόταν η στιγμή να αποφασίσουμε τι σπουδές θέλουμε να ακολουθήσουμε να ακούσουμε μόνο την καρδιά και τα θέλω μας και όχι να ευχαριστήσουμε τους γονείς μας και να ικανοποιήσουμε τα θέλω τους (όπως ποθείς…).

Ας κάνουμε λοιπόν τώρα την αλλαγή και να αρχίσουμε να ευχόμαστε στους φίλους μας να δουν τα παιδιά τους όπως τα ίδια ποθούν, γιατί μόνο έτσι θα είναι πραγματικά ευτυχισμένα και ισορροπημένα (σωματικά και ψυχικά). Μια “συνταγή” λοιπόν για να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας, μεταμορφώνοντας τα σε ψυχικά και σωματικά ισορροπημένους ενήλικες είναι: 1) Θηλασμός μακροχρόνιος, 2) Κοινός ύπνος, 3) Απεριόριστη αγκαλιά και χάδια, 4) Σεβασμός και άμεση ικανοποίηση των αναγκών του παιδιού μας και 5) Ενσυναίσθηση, άνευ όρων αποδοχή. Εφαρμόζουμε όλα τα παραπάνω 24 ώρες το 24ωρο, από την πρώτη ώρα της ζωής του και για πάντα! Τότε θα έχουμε 100% επιτυχία!

Ακόμα όμως και αν όμως δεν καταφέραμε να θηλάσουμε λόγω κακής ενημέρωσης και πληροφόρησης, μπορούμε άφοβα να εφαρμόσουμε όλα τα παραπάνω! Το πιο σημαντικό, είναι να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να αναπτύξουν τον χαρακτήρα τους και να ξεδιπλώσουν τις ικανότητες τους στον δικό τους χρόνο και με τον δικό τους τρόπο. Εμείς να είμαστε απλά δίπλα τους συνοδοιπόροι και όχι μπροστά τους!

 

Κρητικού Μαρίνα
Ψυχολόγος Υγείας/ Συστημική-Οικογενειακή Σύμβουλος
marina.kritikou@yahoo.com

 

Πηγή φωτογραφίας: www.far-west.gr