Top
Τηλεόραση και παιδί: πώς επιδρά στην ανάπτυξη του; - Κρητικού Μαρίνα
fade
10200
post-template-default,single,single-post,postid-10200,single-format-image,eltd-core-1.1.1,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3.6,eltd-smooth-scroll,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-sticky-header-on-scroll-down-up,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

Τηλεόραση και παιδί: πώς επιδρά στην ανάπτυξη του;

Τα τελευταία χρόνια η τηλεόραση έχει μπει στην καθημερινότητα κάθε οικογένειας, χάνοντας τις περισσότερες φορές το μέτρο στην χρήση της. Η τηλεόραση, τα tablet, τα έξυπνα τηλέφωνα και γενικά οι οθόνες μονοπωλούν τον χρόνο κάθε μέλους της οικογένειας και κυρίως των παιδιών. Έχουν φτάσει σε σημείο να αντικαθιστούν πολλές φορές το διαδραστικό παιχνίδι και την αλληλεπίδραση των παιδιών, με αποτέλεσμα τα παιδιά να υστερούν σε κοινωνικές δεξιότητες. Πιο συγκεκριμένα όμως, τι κακό κάνει η τηλεόραση στην ανάπτυξη των παιδιών; Από τη γέννηση έως και την ηλικία των 5 ετών, ο εγκέφαλος των παιδιών αναπτύσσεται συνεχώς. Αυτή η χρονική περίοδος, είναι τόσο σημαντική για την ανάπτυξη του σώματος και του πνεύματος των παιδιών, που κάθε αρνητική επίδραση, μπορεί να έχει μακροπρόθεσμες άσχημες συνέπειες.

Η παρατεταμένη έκθεση στην τηλεόραση μπορεί να επηρεάσει την νοητική και ψυχική ανάπτυξη του παιδιού. Το παραπάνω, έχει φανεί από έρευνες ότι συνδέεται με: α) μειωμένη επίδοση στο σχολείο (κυρίως στους τομείς της ανάγνωσης και της γλώσσας, αλλά και πολλές φορές και στην καθυστέρηση στην ομιλία), β) φτωχή χρήση της φαντασίας (εκτεταμένη χρήση του οπτικού φλοιού του εγκεφάλου σε σχέση με άλλες περιοχές), γ) αδυναμία διαχωρισμού του τι ανήκει στον πραγματικό και τι στον κόσμο της τηλεόρασης, δ) οι ταχέως εναλλασσόμενες εικόνες και τα στιγμιαία ερεθίσματα που προσφέρει η τηλεόραση, εμποδίζουν τον εγκέφαλο τον παιδιών από το να μαθαίνει να εστιάζει και να είναι έχει υπομονή σε πολύπλοκες καταστάσεις, ε) μειωμένη κριτική ικανότητα, αλλά και ικανότητα σχεδιασμού και στ) είναι πιο πιθανό να αντιμετωπίζει με βιαιότητα όποια προβλήματα προκύπτουν.

Εκτός από τις επιπτώσεις στην ψυχική υγεία των παιδιών, παρατηρούνται αλλαγές και στην σωματική τους υγεία. Αρχικά η σωματική άσκηση αντικαθίσταται από την καθιστική ζωή, κάτι που έχει συνδεθεί με μελλοντική παχυσαρκία και ίσως την εμφάνιση μιας χρόνιας νόσου. Επιπλέον, οι διαφημίσεις με προϊόντα υψηλά σε λιπαρά και ζάχαρη, συμβάλλουν στο να ωθούνται τα παιδιά σε λάθος διατροφικές συνήθειες, οι οποίες περιλαμβάνουν μια διατροφή με ζάχαρη και λιπαρά και μειωμένη κατανάλωση φρούτων και λαχανικών. Έρευνες έχουν δείξει ότι τα παιδιά βλέπουν κατά μέσο όρο 20.000 διαφημίσεις τον χρόνο! Τέλος, όσο περισσότερη ώρα βλέπει το παιδί ή ο έφηβος τηλεόραση, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες να γίνει παχύσαρκος και να εμφανίσει διαβήτη.

Τι μπορούμε να κάνουμε; Αρχικά τα παιδιά έως 2 ετών δεν πρέπει να παρακολουθούν καθόλου τηλεόραση. Για τα μεγαλύτερα παιδάκια ο χρόνος θέασης πρέπει να είναι συγκεκριμένος (δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 2 ώρες), ελεγχόμενος και φυσικά να μην υπάρχει τηλεόραση στο παιδικό δωμάτιο. Τελευταίο και πολύ βασικό, οι γονείς πρέπει να βρουν εναλλακτικές και ενδιαφέρουσες δραστηριότητες εκτός τηλεόρασης! Μην ξεχνάτε: η τηλεόραση ΔΕΝ είναι η νταντά των παιδιών μας! Η ανθρώπινη επαφή και επικοινωνία δεν αντικαθίσταται με τίποτα!!

 

Κρητικού Μαρίνα
Ψυχολόγος Υγείας/ Συστημική-Οικογενειακή Σύμβουλος
marina.kritikou@yahoo.com

 

Βιβλιογραφία:

Heally JM. (1998). Understanding TV’s effects on the developing brain. AAP News.

Wartella, E., Richert, R., & Robb, M. (2010). Babies, television and videos: How did we get here? Developmental Review , 30, σσ. 116-127.

 

Πηγή φωτογραφίας: greveniotis.gr