Top
"Άτυποι φροντιστές"και άτομα με χρόνια νόσο - Κρητικού Μαρίνα
fade
9456
post-template-default,single,single-post,postid-9456,single-format-image,eltd-core-1.1.1,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3.6,eltd-smooth-scroll,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-sticky-header-on-scroll-down-up,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

“Άτυποι φροντιστές”και άτομα με χρόνια νόσο

Άτυποι φροντιστές είναι οι φροντιστές των ατόμων με χρόνια νόσο που δεν αμείβονται οικονομικά για τις υπηρεσίες τους και είναι συνήθως άτομα του οικογενειακού περιβάλλοντος. Έχουν διαλέξει να είναι δίπλα στον άνθρωπο τους και να τον φροντίζουν με όλη τους την αγάπη και έχουν δώσει πολλή ενέργεια σε όλη την φροντίδα, με αποτέλεσμα να κουράζονται και σωματικά, αλλά και ψυχικά.

Οι άτυποι φροντιστές επιβαρύνονται πολύ τόσο ψυχικά, όσο και σωματικά, καθώς το ψυχολογικό στρες που βιώνει ο φροντιστής είναι χρόνιο, το οποίο ίσως καταλήξει σε καταθλιπτικά συμπτώματα και πεσμένο ανοσοποιητικό. Το χρόνιο ήπιο στρες έχει συσχετιστεί με την εκδήλωση κατάθλιψης, ενώ για να ανταπεξέλθει ο οργανισμός χρειάζεται δυνάμεις. Το να προσπαθείς να φροντίσεις έναν δικό σου άνθρωπο βλέποντας τον να αλλάζει και να χάνει κομμάτια από τον παλιό του εαυτό, πχ. τις δυνάμεις του, ενώ παράλληλα πρέπει να δείξεις αποδοχή και ενσυναίσθηση και να του δώσεις κουράγιο και δύναμη να προχωρήσει, είναι ψυχοφθόρο.

Επιπλέον, υπάρχουν άτυποι φροντιστές οι οποίοι είναι ήδη επιβαρυμένοι με δικά τους προβλήματα υγείας. Φροντίζοντας λοιπόν ένα άτομο που πάσχει, ενώ ο ίδιος ο φροντιστής έχει ένα χρόνιο νόσημα, σημαίνει ότι ο φροντιστής είναι πολύ σημαντικό να βάζει τα δικά του όρια, ώστε να μην φτάσει σε burnout (εξουθένωση). Εξίσου σημαντικό είναι η σωστή διαχείριση του άγχους, αλλά και η εξασφάλιση κάποιων ωρών μέσα στην ημέρα όπου ο φροντιστής θα κάνει κάτι για εκείνον μόνο! Ίσως ακούγεται πολυτέλεια, αλλά είναι πολύ σημαντικό για να προστατεύσει τον εαυτό του και να πάρει δυνάμεις για να συνεχίσει και να μπορέσει να ανταπεξέλθει τον δύσκολο ρόλο που έχει αναλάβει να παίξει.

Τέλος, κάτι πολύ σημαντικό να αναρωτηθούμε, είναι τι σημαίνει για τον φροντιστή να δίνει όλο του τον εαυτό στη φροντίδα του ατόμου με χρόνια νόσο; Μήπως δηλαδή δίνει περισσότερο από όσο πρέπει ή από όσο αντέχει; Ίσως ο φροντιστής να έχει πέσει στην παγίδα του να σκέφτεται ότι αν αφιερώσει λιγότερο χρόνο θα σημαίνει ότι δεν φροντίζει σωστά τον άνθρωπο του. Τέτοιες δύσκολες σκέψεις φέρνουν περισσότερα προβλήματα, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να μπουν σωστά τα όρια. Αν ο ίδιος ο φροντιστής αποφασίσει να κάνει κάποιες αλλαγές στον τρόπο που δίνεται στην φροντίδα του ατόμου με χρόνια νόσο, οι ισορροπίες θα αλλάξουν με την σειρά τους και συνεπώς η οικογένεια καλείται αν επαναπροσδιοριστεί, κάτι που είναι δύσκολο και επίπονο! Αξίζει όμως να προσπαθούμε να μην χάνουμε τον εαυτό μας μέσα σε αυτήν την δίνη.

 

Μαρίνα Κρητικού
Ψυχολόγος Υγείας – Οικογενειακή/ Συστημική Σύμβουλος
marina.kritikou@yahoo.com

 

Πηγή φωτογραφίας: christidi.gr