Top
Μονογονέας και ανατροφή των παιδιών - Κρητικού Μαρίνα
fade
10035
post-template-default,single,single-post,postid-10035,single-format-image,eltd-core-1.1.1,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3.6,eltd-smooth-scroll,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-sticky-header-on-scroll-down-up,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

Μονογονέας και ανατροφή των παιδιών

Η δομή της οικογένειας τις τελευταίες δεκαετίες έχει αλλάξει πάρα πολύ. Στην Ελλάδα σύνηθες ήταν το μοντέλο της εκτεταμένης οικογένειας, η οποία εκτός από τους συζύγους με τα παιδιά τους, περιελάμβανε τους παππούδες και τις γιαγιάδες και πολλές φορές και άκληρους θείους. Με την αλλαγή της καθημερινότητας και των ρυθμών ζωής το οικογενειακό αυτό μοτίβο έχει αλλάξει και έχει αντικατασταθεί από την πυρηνική οικογένεια, η οποία απαρτίζεται πλέον μόνο από τους δύο γονείς και τα παιδιά. Σε πολλές όμως περιπτώσεις, στη θέση της πυρηνικής οικογένειας υπάρχει η μονογονεϊκή οικογένεια, όπου τα παιδιά μεγαλώνουν με τον έναν γονέα εξαιτίας της απώλειας (φυσικής ή μη) του άλλου γονέα.

Στην μονογονεϊκή οικογένεια, ο γονέας που έχει αναλάβει την ανατροφή των παιδιών, πολλές φορές νιώθει σαν να ακροβατεί σε ένα τεντωμένο σκοινί χωρίς προστατευτικό δίχτυ από κάτω. Μία λάθος κίνηση και φοβάται ότι θα πέσει στο γκρεμό. Δεν έχει την υποστήριξη τις δύσκολες ώρες που χρειάζεται ένα διάλειμμα χαλάρωσης και όταν προσπαθεί να εφαρμόσει και το 24/7 τα πράγματα γίνονται πιο δύσκολα!

Ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα στην ανατροφή των παιδιών μας, είναι να προσπαθούμε να τα αντιμετωπίσουμε σωστά, προσπαθώντας δηλαδή να καλύπτουμε τις ανάγκες τους, τη στιγμή που εμείς οι ίδιοι δεν είμαστε ψυχολογικά καλά. Όσο κι αν προσπαθούμε να το κρύψουμε πίσω από ένα χαμόγελο ή κάνοντας τον “καραγκιόζη”, τα παιδιά μας είναι οι πιο ευαίσθητοι δέκτες των μη-λεκτικών μας μηνυμάτων. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να αντιλαμβάνονται ότι κάτι συμβαίνει, κάτι έχει αλλάξει, χωρίς να μπορούν να το προσδιορίσουν, καθώς το πρόσωπο της μαμάς προσπαθεί να δείξει κάτι διαφορετικό από την ψυχή της. Η αντίδραση των παιδιών μας, μπορεί να είναι επιθετική ή με γκρίνια κάτι που εμείς ίσως να μην μπορούμε να χειριστούμε.

Αν προσπαθήσουμε να βοηθήσουμε και να αγαπήσουμε φυσικά πρώτα τον εαυτό μας, τότε θα δούμε και τη συμπεριφορά των παιδιών μας να αλλάζει! Αγαπάω τον εαυτό μου σημαίνει ακούω τις ανάγκες μου και φροντίζω για την ψυχική και την σωματική μου υγεία! Αν κάνουμε μια τέτοια αλλαγή, θα δούμε ότι οι αλλαγές που θα επιφέρει θα είναι όμοιες με αυτές που γίνονται όταν ένα βότσαλο πέφτει στη λίμνη!

 

Κρητικού Μαρίνα
Ψυχολόγος Υγείας/ Συστημική-Οικογενειακή Σύμβουλος
marina.kritikou@yahoo.com

 

Πηγή φωτογραφίας: www.madeincreta.gr