Top
Η ενσυναίσθηση, το νοιάξιμο και η άνευ όρων αποδοχή, πιο απαραίτητα από ποτέ! - Κρητικού Μαρίνα
fade
11373
post-template-default,single,single-post,postid-11373,single-format-image,eltd-core-1.1.1,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3.6,eltd-smooth-scroll,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-sticky-header-on-scroll-down-up,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

Η ενσυναίσθηση, το νοιάξιμο και η άνευ όρων αποδοχή, πιο απαραίτητα από ποτέ!

Τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, βιώνουμε μια κρίση. Είναι όμως κρίση οικονομική ή γενικότερα ανθρωπιστική; Πολλοί την έχουν ονομάσει οικονομική κρίση, αλλά είναι τελικά μόνο αυτό; Οι εργασιακές σχέσεις έχουν αλλάξει, οι άνθρωποι δουλεύουν περισσότερες μέρες και ώρες χωρίς να απολαμβάνουν τα αντίστοιχα οικονομικά οφέλη, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα να επηρεάζονται και τα έσοδα της οικογένειας, γεγονός που συμπαρασύρει τα μέλη της σε έναν άλλο τρόπο ζωής.

Αυτό είναι το επιφανειακό και πιο άμεσα ορατό κομμάτι της κρίσης. Είναι όμως και το μόνο ή μήπως αυτό είναι το πιο “εύκολα διαχειρίσιμο”; Τι συμβαίνει στο επίπεδο των διαπροσωπικών μας σχέσεων, είτε αυτές είναι φιλικές, είτε ερωτικές, είτε οικογενειακές; Η κρίση που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια είναι βαθιά ανθρωπιστική. Αξίες με τις οποίες ζούσαμε μέχρι και σήμερα και θεωρούσαμε υψηλές (χρήμα, κύρος, εξουσία), διαπιστώνουμε ότι είναι σαθρές και εφήμερες. Αντίθετα άλλες αξίες (πχ. αλληλεγγύη, σεβασμός, υποστήριξη) που ίσως έχουμε παραγκωνίσει στον βωμό των παραπάνω αξιών, μοιάζουν πιο σημαντικές από ποτέ.

Οι εξελίξεις στη χώρα μας τρέχουν με πολύ γρήγορους ρυθμούς και ίσως πολλοί από εμάς νιώθουμε αβοήθητοι και μετέωροι, καθώς πολλά γίνονται στο παρασκήνιο για εμάς χωρίς εμάς! Τι μπορούμε να κάνουμε που να μπορούμε να ελέγξουμε και να περνάει από το χέρι μας; Ίσως το πρώτο και το πιο σημαντικό που πρέπει να γίνει είναι να στραφούμε προς την οικογένεια μας, την πυρηνική, αλλά και την εκτεταμένη. Η πυρηνική οικογένεια περιλαμβάνει μόνο τους γονείς και τα παιδιά τους, ενώ η εκτεταμένη τους παππούδες, θείους, ξαδέρφια κλπ. Με λίγα λόγια να ξαναγυρίσουμε στη μορφή της οικογένειας όπως την ξέραμε κάποιες δεκαετίες πριν, με στόχο να ισχυροποιήσουμε τους δεσμούς μας με τους οικείους μας. Οι δεσμοί με την οικογένεια μας θα μας δώσουν τα εφόδια για να ισχυροποιήσουμε την ψυχολογική μας ανθεκτικότητα, ώστε να μπορέσουμε να αποτελέσουμε ένα καλό πρότυπο για τα παιδιά μας. Ένα πρότυπο που δεν χρησιμοποιεί μηχανισμούς αποφυγής, αλλά προσπαθεί να κοιτάξει το πρόβλημα κατά πρόσωπο και να επιστρατέψει όλα τα μέσα που έχει για να το αντιμετωπίσει.

Σίγουρα δεν είναι πολλά πράγματα αυτά που μπορούμε να κάνουμε σε ατομικό επίπεδο σε αυτή τη δύσκολη οικονομική συγκυρία. Αυτό όμως που είναι υπό τον έλεγχο μας, είναι να ξαναδούμε τις αξίες με βάση τις οποίες βαδίζουμε, να δούμε ποιοι πραγματικά αξίζει να είναι δίπλα μας και να αναστυλώσουμε το οικοδόμημα των σχέσεων μας με όσους επιλέγουμε να κρατήσουμε στη ζωή μας.

Ποια μπορεί να είναι όπλα στη φαρέτρα μας; Η ενσυναίσθηση (το να μπαίνουμε δηλαδή στη θέση του άλλου και το να προσπαθούμε να καταλάβουμε πώς νιώθει και τι ανάγκες εκφράζει), το νοιάξιμο και η άνευ όρων αποδοχή. Ας προσπαθήσουμε να ξεφύγουμε από το εγώ για να πάμε στο εμείς!Μόνο έτσι θα καταφέρουμε να οχυρωθούμε! Μόνο έτσι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το άγνωστο και αυτό που κρύβει το επόμενο δύσκολο χρονικό διάστημα που έρχεται.

 

Κρητικού Μαρίνα
Ψυχολόγος Υγείας/ Συστημική-Οικογενειακή Σύμβουλος
marina.kritikou@yahoo.com

Πηγή φωτογραφίας: e-thessalia.gr