Top
Οι προσδοκίες των γονέων για το φύλο του παιδιού: πώς επηρεάζει την δυναμική της οικογένειας; - Κρητικού Μαρίνα
fade
11394
post-template-default,single,single-post,postid-11394,single-format-image,eltd-core-1.1.1,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3.6,eltd-smooth-scroll,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-sticky-header-on-scroll-down-up,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

Οι προσδοκίες των γονέων για το φύλο του παιδιού: πώς επηρεάζει την δυναμική της οικογένειας;

Πολλοί γονείς όταν περιμένουν το πρώτο τους παιδάκι και τους ρωτάνε φίλοι και συγγενείς τι φύλο θέλουν να έχει, λένε ότι πάνω απ’ όλα μετράει να είναι καλά το παιδί. Κάποιοι πιστεύουν αυτό που λένε, ενώ δυστυχώς κάποιοι άλλοι συνειδητά ή ασυνείδητα έχουν συγκεκριμένες προσδοκίες για το φύλο του παιδιού. Αν ανατρέξουμε στην ιστορία της χώρας μας, αυτές οι προσδοκίες ήταν ανέκαθεν έκδηλες στην ελληνική κοινωνία, καθώς η οικογένεια περίμενε να γεννηθεί ο γιος, ο οποίος θα συνέχιζε το όνομα της και την παράδοση της.

Πώς όμως επηρεάζουν οι προσδοκίες αυτές το αγέννητο πλάσμα από την ενδομήτριο κιόλας ζωή, αλλά και την οικογένεια γενικότερα; Γενικά οι προσδοκίες που έχουμε για τα παιδιά μας, έχουν ως αποτέλεσμα να τους βάζουμε ταμπέλες. “Η μεγάλη μου κόρη είναι η πιο υπεύθυνη, το μικρό το πιο ατίθασο, το μεσαίο δεν ξέρει τι θέλει” κλπ. Περιμένουμε από τα παιδιά μας με κριτήριο πχ. τη σειρά γέννησης τους ή το φύλο τους, να έχουν έναν συγκεκριμένο ρόλο στην οικογένεια και να συμπεριφέρονται σύμφωνα με αυτόν τον ρόλο. Τι γίνεται όταν όλα αυτά τα έχουμε από πριν προκαθορίσει, αλλά το φύλο του παιδιού “ανατρέπει” τα δεδομένα αυτά;

Δυστυχώς αρκετοί είναι οι γονείς όταν μαθαίνουν τα νέα για τον ερχομό του νέου μέλους της οικογενείας, ειδικά όταν η οικογένεια έχει ήδη ένα ή δύο κορίτσια, θέλουν διακαώς ένα αγόρι. Τι γίνεται όταν ο γιατρός τελικά τους λέει ότι είναι κορίτσι; Πολλοί ευτυχώς ενδιαφέρονται πρωτίστως να βγει το μωρό υγιές, ενώ κάποιοι άλλοι απογοητεύονται για τον “γιο που δεν ήρθε ποτέ”. Οι επιπτώσεις των προσδοκιών των γονέων, επηρεάζουν ακόμα και στην ενδομήτρια φάση το παιδί. Το άγχος και η απογοήτευση που βιώνει ο πατέρας στο άκουσμα των νέων για το φύλο του μωρού, περνάει ως ανασφάλεια και άγχος στη μητέρα, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα την έκκριση των ορμονών του άγχους (κορτιζόλη και αδρεναλίνη), οι οποίες επηρεάζουν το κύημα.

Κάποιες φορές ο πατέρας “συμβιβάζεται” στο ότι δεν θα κάνει γιο, ενώ δυστυχώς άλλες φορές δεν μπορεί να το αποδεχτεί, με αποτέλεσμα συνειδητά ή ασυνείδητα να απορρίπτει την κόρη. Αυτό ανοίγει έναν φαύλο κύκλο αδιάκοπου αγώνα της κόρης, όπου μια ζωή θα αγωνίζεται να κερδίσει την αποδοχή του πατέρα, αλλά θα είναι σαν να τρέχει μόνη της σε έναν αγώνα δρόμου και να βγαίνει πάντα δεύτερη. Δυστυχώς αυτός ο φαύλος κύκλος δεν τελειώνει στα παιδικά χρόνια και στην πατρική οικογένεια, αλλά επεκτείνεται και στην ενήλικη ζωή, όπου μπορεί να μεταφράζεται ως: ” Είμαι πολύ λίγη για να με αποδέχονται και να με αγαπούν οι άντρες. Δεν το αξίζω και πάντα πρέπει να γίνομαι χαλί να με πατήσουν για να μου δώσουν λίγη αγάπη.”

Συμπερασματικά, μπορούμε να πούμε ότι η μητέρα έχει τον πιο δύσκολο ρόλο σε αυτήν την φάση. Τον ρόλο του να κρατάει τις ισορροπίες και να βοηθήσει τον σύζυγο να εκφράσει τα συναισθήματα του για το ότι θα ήθελε να ήταν αγόρι, αλλά και να του δείξει τι επιπτώσεις θα έχουν γενικά στην ζωή της κόρης του αυτές του οι πεποιθήσεις, ώστε να τις επεξεργαστεί και να τις αποβάλλει. Κάθε παιδί αξίζει να το αποδέχονται και να το αγαπούν άνευ όρων!

 

Κρητικού Μαρίνα
Ψυχολόγος Υγείας/ Συστημική-Οικογενειακή Σύμβουλος
marina.kritikou@yahoo.com

Πηγή φωτογραφίας: www.i-psyxologos.gr