Top
Τα δύσκολα συναισθήματα στην ψυχοθεραπεία! - Κρητικού Μαρίνα
fade
12155
post-template-default,single,single-post,postid-12155,single-format-image,eltd-core-1.1.1,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3.6,eltd-smooth-scroll,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-sticky-header-on-scroll-down-up,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

Τα δύσκολα συναισθήματα στην ψυχοθεραπεία!

Το ταξίδι της ψυχοθεραπείας, ένα δύσκολο πολλές φορές ταξίδι με πολλές φουρτούνες και κακοκαιρία. Αν δεν το έχεις ζήσει δεν μπορείς να καταλάβεις από πόσα στάδια περνάς για να φτάσεις στον προορισμό σου. Με αφορμή μία από τις συνεδρίες της εβδομάδας που πέρασε, αξίζει να αναφερθούμε σε μια πεποίθηση που υπάρχει για τις συνεδρίες στην ψυχοθεραπεία.

Πολλοί πιστεύουν ότι μετά από μία συνεδρία πρέπει να φεύγεις ανακουφισμένος από το γραφείο του ειδικού. Αυτή η πεποίθηση είναι πολλές φορές μύθος και οδηγεί σε συναισθήματα ματαίωσης και απογοήτευσης. Η αλήθεια είναι ότι όταν φτάνεις σε ένα σημείο της θεραπευτικής σου πορείας όπου έχεις συνειδητοποιήσει κάποια πράγματα, έχεις κάνει πολύ σημαντικές συνδέσεις σχετικά με τα βιώματα του παρελθόντος και πώς αυτά έχουν επιδράσει στο τώρα και αλλάζεις, οι γύρω σου δυσκολεύονται να σε ακολουθήσουν στην αλλαγή, γιατί δεν έχουν περάσει από τη διαδρομή που έχεις περάσει εσύ. Κι αυτή η επίγνωση είναι αναμενόμενο να σε θυμώνει και ο θυμός αυτός να γίνεται πιο έντονος μετά από κάθε συνεδρία. Ας μείνουμε λοιπόν σε αυτό το συναίσθημα και ας δούμε τι έχει να μας πει για το εδώ και το τώρα, πώς σχετιζόμαστε με τους δικούς μας ανθρώπους και τι θα θέλαμε να αλλάξουμε σε αυτό!

Για να μπορέσει όμως να γίνει κάτι τέτοιο, πρέπει ο θεραπευόμενος να μην έχει άλλου είδους σχέση (πχ. συγγενική, φιλική, ερωτική κλπ) με τον θεραπευτή του, καθώς επίσης και να τηρούνται κάποια ξεκάθαρα όρια, όπως για παράδειγμα ότι η επικοινωνία θεραπευόμενου-θεραπευτή να είναι μόνο στα πλαίσια των συνεδριών. Ο κώδικας δεοντολογίας αναφέρει ξεκάθαρα ότι η σχέση που πρέπει να υπάρχει είναι μόνο αυτή θεραπευτή και θεραπευόμενου, ώστε να μπορέσει ο θεραπευτής να προστατέψει τον θεραπευόμενο με το να μην εμπλακεί συναισθηματικά με τον ίδιο τρόπο όπως εμπλέκεται με έναν δικό του άνθρωπο. Είναι πολύ λεπτή η γραμμή μεταξύ ενσυναίσθησης (μπαίνω στην θέση του άλλου για να μπορέσω να συναισθανθώ το τι βιώνει και πόσο πόνο νιώθει) και συναισθηματικής εμπλοκής (πχ. ένα ακραίο σενάριο όπως είναι το να κλαίω μαζί με τον θεραπευόμενο).

Όσο πιο ξεκάθαρο είναι το θεραπευτικό συμβόλαιο από την πρώτη κιόλας συνεδρία, τόσο πιο προστατευμένος είναι ο θεραπευόμενος, καθώς γνωρίζει τα όρια της θεραπευτικής σχέσης. Ο θεραπευτής σε ένα δεύτερο επίπεδο, παίρνει και τον ρόλο του συμβολικού γονέα, καθώς η θεραπευτική σχέση αποτελεί διορθωτική εμπειρία για τον θεραπευόμενο. Ενσυναίσθηση και άνευ όρων αποδοχή είναι τα απαραίτητα συστατικά για να πάει καλά ένα ψυχοθεραπευτικό ταξίδι.

 

Κρητικού Μαρίνα
Ψυχολόγος Υγείας/ Συστημική-Οικογενειακή Σύμβουλος
marina.kritikou@yahoo.com

 

Πηγή φωτογραφίας: www.lifo.gr